موبایل موبایل موبایل...... هر جا رو نگاه می کنی فقط موبایل می بینی. موبایل دیگه چیزی شده که دست هر کسی می تونی پیداش کنی. هیچ اشکالی هم نداره ها ولی واقعا بعضی وقتا بعضی چیزها می بینیم که با خودمون فکر می کنیم آیاد واقعا لازمه همه موبایل داشته باشن. مثلا برای نمونه یه از بچه های محله ما که 11 سالش هم بیشتر نیست. باباش بهش گفته بود اگه او امتحانات قبول بشی برات یه خط تالیا می خرم. این پسر محترم هم با معدل 14 سال اول راهنمایی رو به اتمام رساند و صاحب یه خط تالیا شد. آخه یکی نیست به بابای این بچه آخه مرد حسابی این فسقلی موبایل به چه دردش می خوره؟؟ خودمون داریم زمینه یه سری کار ها رو برای بچه هامون فراهم می کنیم دیگه.(مخصوصا بعضی پسر های شیطون)

اما حالا فرض می کنیم بعضی ها واقعا موبایل به دردشون می خوره. ولی از هم تو این قشر هم یه سری ها پیدا می شن که نمی فهمن کجا باید از موبایل استفاده کنن مثلا همین مراسم ختم خاله خدا بیامرز خودم. یکی از فامیل ها رفته بود توی قبر(به عمق یه متر) بنده خدا رفته بود کمک کنه تا جنازه رو.... همه هم تو حس بودن زن ها گریه می کردن و می زدن تو سر خودشون . یه دفعه اون وسط همه دیدن از تو قبر داره صدای میاد. شاید یه لحظه فکر کردن خالم موبایلش رو هم داره با خودش می بره اون دنیا . ولی اینجورینبود . موبایل آقا بود که اون وسط به صدا در اومد . یه آهنگی هم زد که تو حالت عادی فاجعست چه برسه توی مراسم تدفین اون هم تو قبر به عمق یه متر.

چند وقت پیش شنیدم یه شرکت مراسم تدفین توی یه کشور اروپایی همراه میت یه تلفن همراه هم می ذاره تو قبر که اگر یه وقتی میت جونش کامل در نرفته بود موبایل رو برداره و زنگ بزنه و خلاصه بیان کمکش کنن. اصلا یه لحظه پیش خودتون تصور کنید، تلفن خونه زنگ بخوره و بینی کسی رو که تازه همین نیم ساعت پیش دفن کردی داره باهات حرف می زنه و می گه بیاین من رو در آرید. دنیا داره کجا میره من یکی که سر در نمیارم

نمی دونم این مراسم های ختم چه خاصیتی داره که همیشه در کنار بزرگتر هایی که دستشون رو جلوی صورتشون می گیرن و گریه می کنن، بچه های هم هستن که دستشون رو جلوی صورتشون می گیرن تا صدای خندشون رو کسی نشنوه. همیشه برام این موضوع جالب بوده. یه نفر می میره و چند تا بچه کوچیک، فارق از همه چی برای خودشون این ور اون ور می دون و بازی گوشی می کنن . اصلا مثل اینکه وجود بچه ها اینجور جاها لازمه. لازمه برای اینکه به ما بگه زندگی هنوز جریان داره. به ما بگه با از دست دادن عزیزی هنوز عزیزان دیگه ای هستن که با بخوایم به خاطرشون زندگی کنیم. اون پدری که تو مراسم ختم همسرش شرکت می کنه، تنها با دیدن بچه کوچکش دوباره خنده با لباش بر می گرده.

هنوز نبض زندگی می زنه فقط باید حسش کرد

می گم این پول هم عجب چیز جالبیه ها. اصلا یه جوری شده انگار بدون پول نمی شه زندگی . زندگی که به جای خود بدون پول حتی نمی شه مرد. به هر حال مراسم کفن و دفن هم خرج داره دیگه.واقعا دیگه اون دوران گذشته که بخوایم علم و ثروت رو مقایسه کنیم. اگه می خوایم تو این جامعه زندگی کنیم باید پول داشته باشیم البته علم هم به جای خود. حتی علم هم سرانجامش به ثروت ختم می شه. من خودم نظر خیلی ها رو در مورد پول و اینجور چیزا پرسیدم پرسیدم که اتفاق بعضی ها جواب های جالبی هم دادن.

یه نفر می گفت وقتی پول تو جیبم احساس اعتماد به نفس می کنم حتی اگه بدونم خرجش هم نمی کنم. یکی دیگه از دوستام می گفت دیگه اون دوره گذشته که آدم از صفر شروع کنه و پولدار بشه اگه می خوای پولدار بشی باید بابات پولدار باشه. یه بنده خدایه دیگه ای هم بود که برای کار تو خونه از مامانش پول می گرفت!!!

جدیدا یه ضرب المثلی هم رایج شده که میگه: پول چرک کف دسته، خدا کنه همیشه دستامون کثیف باشه

فکر کنم از فردا باید موضوع انشای مدارس رو  هم عوض کرد و گذاشت 

 پول بهتر است یا ثروت