یکشنبه سی و یکم تیر 1386 ساعت 12:34
من خواب دیده ام که کسی می اید
من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام
و پلک چشمم هی می پرد
و کفش هایم هی جفت می شوند
...
کسی می اید...
کسی دیگر...
کسی بهتر..
کسی که مثل هیچکس نیست
...
چرا من اینهمه کوچک هستم
که در خیابان گم می شوم؟
چرا پدر که اینهمه کوچک نیست
و در خیابان ها گم نمی شود
کاری نمی کند که انکسی که بخواب من
- امده است
روز امدنش را جلو بیندازد ...
من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام
و پلک چشمم هی می پرد
و کفش هایم هی جفت می شوند
...
کسی می اید...
کسی دیگر...
کسی بهتر..
کسی که مثل هیچکس نیست
...
چرا من اینهمه کوچک هستم
که در خیابان گم می شوم؟
چرا پدر که اینهمه کوچک نیست
و در خیابان ها گم نمی شود
کاری نمی کند که انکسی که بخواب من
- امده است
روز امدنش را جلو بیندازد ...
نوشته شده توسط قاصدک مسافر | لینک ثابت | موضوع:
نه ..... این برف را دیگر سر بازایستادن نیست
برفی که بر ابرو و بر موی ما می نشیند.....
برفی که بر ابرو و بر موی ما می نشیند.....
